Bilgi Evleri Tanıtım Filmi

 

Aile İçi İletişimde Sen Ve Ben Dili Kullanma

altGünümüzde pek çok aile çocukları ile aralarında olan iletişim sorunlarını çok geç fark eder. Bu geç fark edişin yanında bir de sorunun sebebi aile içinde değil de ya dış faktörlerde aranır ya da çocuğun kendisinde oysaki çocuk iletişim şeklini çok küçük yaşlarda aileden öğrenir. Belirli bir yaşa geldiğinde ise öğrendiği şekilde aileye geri dönüşler yapar. Eleştirinin bir iletişim şekli olduğu daha çok sen dilinin kullanıldığı bir ailede yetişen çocuk suçlamayı, utandırmayı problemi daha çok karşı tarafta aramayı öğrenmiş olur bunun yanında ben dilini kullanan, olumlu konuşulan bir iletişimi öğrenen çocuk takdir etmeyi öğrenir.

Evin dışında kullanılan sözler, tv programları, arkadaş çevresi vb. faktörler elbette bir çocuğu etkiler fakat istikrarlı ve tutarlı olarak kibar ve nazik olan ben dili kullanılan bir ailede diğer faktörlerin önüne geçer. Anne- babaların yapmaları gereken şey ağızlarından çıkan her şeyin çocukları için öğrenilecek bir davranış olduğunu unutmamaları bu yüzden sadece ev içinde değil günlük hayatlarının her kısmında dikkatli olmaları gerekir.

Çocuklarla iletişime geçerken etkin dinlemenin yanında ben dilini kullanmakta çok önemlidir. Bunu yapabilmek içinse “ben dili” ve “sen dili” kavramlarını iyi bilmek gerekir. Sen mesajı, sen kelimesi, sen-dilidir. Bu ifade fiziksel cezalardan daha olumsuz etki yapar. Sen dili kızgınlığın gerçek nedenini açıklamaz. Çocuk anne babasının neden kızdığını anlayamaz. Ancak çocuk, Benim annem babam her şeye kızar’ der. Sen dili ile gönderilen kızgınlık ifadeleri, davranışa değil, kişiye yönelik açık saldırıdır. Çocuklara sen mesajı yerine ben mesajı vermek gerekir.

Ben" dili, kişinin o anda karşılaştığı durum veya davranış karşısında, kişisel tepkisini duygu ve düşüncelerle açıklayan bir ifade tarzıdır. Duygu ve düşüncelerimizi içtenlikle ifade etmemizdir. Başkalarıyla ilgili değerlendirme ve yorumlarımızı değil, kendi duygu ve yaşantılarımızı açıklarlar. “Ben" mesajını duyan kişi, karşısındakine ne hissettirdiğini öğrenir ve eğer bu olumsuz bir duyguysa, kendi isteğiyle davranışını değiştirir ya da değiştirmez. Yani davranışının sorumluluğu tümüyle kendine aittir.

-"Sen" mesajı yerine...
- Baba: Çok kabasın! Her zaman sözümü kesiyorsun!

-"Ben" mesajı verin...
- Baba: Bir şey söylemeye başlayıp ta bir türlü sonunu getiremediğim zaman çok rahatsız oluyorum.

-"Sen" mesajı yerine...
- Anne: Kes şunu!! Çekiştirip durma kolumu!!

-"Ben" mesajı verin...
- Anne: Kolumun çekiştirilmesinden hoşlanmıyorum.